The Hyderabad experience

Do 7 April - Za 9 April 2005

Donderdag hadden we het allebei zwaar op het werk. Waarschijnlijk toch net een druppeltje teveel op de dag ervoor. In het weekend is het vervelend dat de kroegen vroeg beginnen en om 12 uur dicht gaan, maar voor doordeweeks is het ideaal. Tussen de middag hebben we geluncht met onze mentor en een aantal andere collega’s. Ze scheppen allemaal een enorm bord eten op en ik vraag me nog steeds af waar ze het allemaal laten. Waarschijnlijk zeggen de mensen hier ook niet zo gek veel tijdens de lunch omdat ze anders hun bord niet leeg krijgen. Ik moet daar toch wel heel erg aan wennen, aangezien ik altijd veel praat. Daniël gaf me nog een compliment over het feit dat ik nog zoveel vragen uit mijn hoge hoed tover. Als je elke keer een superkort antwoord krijgt is het natuurlijk moeilijk een gesprek draaiende te houden. Toch kon Daniël zich nog 1 keer oppeppen om een vraag te stellen aan onze mentor: “Do you have any favorite places in Holland?”. Het antwoord op deze vraag was echt verbluffend. Het antwoord was niet “Amsterdam”, “Rotterdam”, en ook “Utrecht” was niet het favoriete plekje. Het antwoord was simpelweg “No”.
Na een informatief interview zijn we lekker naar huis gegaan. ’s Avonds bij ons favoriete restaurant wezen eten. Fusion 9 staat erg bekend in Hyderabad om hun uitmuntende kookkunsten. Na 3 keer gegeten te hebben bij dit tentje kunnen we met zekerheid zeggen dat ze echt heel erg goed zijn. Ik test de kipgerechten altijd, terwijl Daniël de pasta op de proef neemt.
Vrijdag gingen we naar Azri toe om daar te werken, maar helaas was de stroom uitgevallen. We hebben nog even lekker gechillt met de medewerkers en zijn daarna naar huis gegaan. ’s Avonds gingen we naar B&C met de rikshaw. Bij een druk kruispunt moest onze rikshaw het andere verkeer voor laten gaan. De bedelaars die daar rondlopen maken hier goed gebruik van, want ze komen meteen om de rikshaw heen staan om wat geld te vragen. Dit keer waren we gespot door een klein meisje van een jaar of 5. Ze zei: “50 cent, sir, 50 cent, sir, 50 cent”. Persoonlijk heb ik er erg veel moeite mee om niks te geven. Daniël herhaalde nog maar eens een paar keer dat je de problemen niet oplost als je wat geeft. Het geld dat je geeft wordt toch opgeeist door de familie of een soort van bedelaarpooier. Onze rikshaw chauffeur gaf het meisje 2 rupee op het moment dat we wegreden bij de kruising. Ik was in elk geval blij dat het arme meisje iets kreeg. Wij hebben later de chauffeur weer iets extra’s gegeven, zodat ik toch nog het gevoel had iets voor haar te hebben gedaan.
De avond in B&C was weer geweldig. Als buitenlanders moeten we 1000 rupee per persoon betalen om binnen te komen in de weekenden. Deze 17.50 euro wordt wel omgezet in consumptiebonnen, zodat je niet echt entreegeld betaalt. Zuinig als we zijn willen we natuurlijk wel het maximale halen uit het geld dat we betalen. De consumptiebonnen zijn namelijk alleen op de dag zelf geldig. Vanaf het moment dat we binnenkwamen was het dus eigenlijk drinken tegen de klok in. Zouden we binnen de tijd alle consumptiebonnen op krijgen? Uiteindelijk heeft B&C gewonnen. Niet omdat we de bonnen niet allemaal op gekregen hadden, maar omdat we nog bij moesten betalen. Ons tempo lag dus eigenlijk iets te hoog.
Zaterdag zijn we weer gaan shoppen in de stad. We moesten nog wat cadeautjes kopen voor het thuisfront. Persoonlijk stel ik dat soort dingen altijd uit. En ja van uitstel komt afstel klinkt me dus ook als muziek in de oren. Dit keer zal me dat niet gebeuren, want ik ben redelijk geslaagd qua shoppen.
Het begint voor jullie misschien wat saai te worden, maar zaterdagavond gingen we opnieuw naar B&C. Daar weer wat mensen leren kennen en aan de waterpijp gezeten. Wij lekker op het gemakje aan de bier gezeten, terwijl ons gezelschap ook nog vodka shotjes naar binnen zaten te werken. Om een uur of half 12 ging ook bij 1 van hen het lichtje uit. Er hoefde nog net geen brancard aan te pas te komen.

Wouter

posted by The hyderabad experience @ 4:03 PM