The Hyderabad experience

Ma 28 maart – Wo 30 maart 2005

Het lijkt erop dat we nu echt de Indiase nationaliteit kunnen gaan aanvragen. We zijn inmiddels zodanig geintegreerd in het land dat we nergens meer van staan te kijken. Rikshaw-chauffeurs zien weinig mogelijkheden meer om ons af te zetten, de mensen op straat begroeten ons, de supermarkt begint net zo gewoon als de Albert Heijn te worden en ook onze magen beginnen zich aan te passen aan het Indiase eten. Ik begin zelfs te wennen aan het linksrijden op de autowegen, dus het lijkt me verstandig dat Nas rijdt vanaf schiphol als ze me opgehaald heeft.
Aanstaande donderdag zitten we op de helft van ons avontuur in India. Het heeft ons dus ruim 2 weken geduurd voor we ons geintegreerd voelden. Ben benieuwd hoelang het kost om weer te wennen aan de nederlandse maatschappij. Waarschijnlijk ben je in 1 klap weer vergeten waar je de afgelopen 6 weken hebt verbleven, als je geconfronteerd wordt met de McDonalds, trams en de structuur van het land.
Het weblog ondervindt wel een nadeel van onze integratie. Het wordt steeds moeilijker om de mensen te boeien die ons nog altijd trouw zijn blijven volgen. De verhalen zullen veel overeenkomsten vertonen, zodat het steeds zwaarder wordt de verhalen uit te lezen. Toch blijven wij uiteraard verhalen schrijven, al is het alleen al om ze over een half jaar nog eens terug te lezen als we inmiddels voor 6 weken in Japan verblijven.
Het onderzoek binnen het bedrijf begint nu echt lekker te lopen. We zijn druk met het verzamelen van gegevens, houden van interviews, houden van informele koffiehoekpraatjes en het observeren van de Indiers, hun cultuur en organisatie.
We hebben deze week geprobeerd om voedsel te eten dat raakvlakken vertoond met het nederlandse voedsel. Zo hebben we een aantal malen in een restaurant gerechten besteld die voornamelijk uit aardappelen bestonden. HEERLJK.
In de restaurants is er echter nog wel een ding waar we niet aan kunnen wennen. De overmatige service van het personeel. Je kan geen minuut rustig zitten, want als je nog maar een slokje water hebt genomen komen ze dit alweer bijvullen. Daarnaast kunnen restaurants ook veel mensen in dienst nemen, omdat de lonen zo laag zijn. Er staan hier soms wel meer dan 10 mensen in de keuken. In Nederland zou je 1 chefkok hebben en nog een paar hulpkoks, maar hier is iedereen chef volgens mij. Op zich heb ik er geen last van dat er zoveel mensen in de keuken staan, maar het heeft wel gevolgen voor de tijd dat je in een restaurant zit. In Nederland ben je gewend om zo’n 1,5 uur te wachten voor je aan je hoofdgerecht begint, terwijl je in India je gerecht binnen 5 minuten op je bord hebt liggen. Op zich was dit redelijk vervelend, omdat wij het wel leuk vinden om uit eten te gaan. Aan de andere kant is het wel fijn als je 6 weken lang bijna elke dag uit eten gaat.
Even helemaal iets anders. De ratten zijn hier trouwens echt enorm. Ik heb nog nooit in mijn leven zulke grote ratten gezien. Ze zijn groter als de doorsnee nederlandse kat en lopen gewoon bij de tenten van onze benedenburen. Onze onderbuurman ligt ook vaak buiten te slapen, maar kennelijk doet het hem niet zoveel meer.

posted by The hyderabad experience @ 3:52 PM