Vr 22 April 2005
Aan mij de eer om jullie voor het laatst iets te vertellen over The Hyderabad Experience. Aan het eind van de middag zijn we nog even de stad in geweest om de laatste rupees op te maken. Zelf had ik niet al te veel rupees meer, dus ik heb niet veel meer gekocht. Daniël had toch besloten om nog een witte Dockers broek te kopen bij de Levi’s Store. Ik heb de broek zelf ook, dus nu kunnen we van de zomer samen de PIMP uit gaan hangen op het strand van Scheveningen.
In het begin van de avond begonnen de zenuwen op te spelen. We voelden allebei een raar gevoel in onze maag. Het is tenslotte ook een lange vlucht. Later op de avond zijn we naar B&C gegaan om daar nog wat te drinken. Persoonlijk voelde ik er niet zoveel voor om nog aan de bier te gaan vlak voor vertrek. Daniël had er nog wel een paar genomen om een beetje tot rust te komen. Uiteindelijk bleek hij in plaats van rustig lekker los te komen. Als de muziek in het vliegtuig niet zo depressief was geweest had hij het feesten gewoon voort kunnen zetten.
Op het vliegveld van Hyderabad stonden echt enorm veel mensen. Echt ongelooflijk hoe druk het kan zijn op een relatief klein vliegveld. Na het inchecken, vertrekformulieren invullen en stempels halen konden we eindelijk in de wachtruimte plaats gaan nemen. De tijd ging gelukkig redelijk snel. In het vliegtuig begonnen we ons beide te ergeren aan de Indiërs. Deze mensen weten volgens mij niet echt wat er bedoeld wordt met HANDBAGAGE. Ze slepen gewoon hele koffers mee het vliegtuig in, terwijl er al zoveel mensen in zitten. Het is maar goed dat ik niet claustrofobisch ben aangelegd, want anders had ik het vliegtuig echt verlaten.
Op het vliegveld van Mumbai zouden we lang moeten wachten. Uiteindelijk bleek ook hier de tijd redelijk snel te gaan. In tegenstelling tot de heenreis was dit keer het vliegtuig wel aardig vol. Er was nu geen ruimte om languit te liggen. Ik kon er eigenlijk niet echt mee zitten, want ik had de nacht ervoor ook al geen minuut geslapen. Ik pieker en denk veel te veel tijdens het slapen (wakker liggen). Voor het vliegtuig nog opgestegen was lag ik al lekker half te dromen. Van de ongeveer 8 uur durende vlucht heb ik ongeveer 6 uur gelegen gok ik. Daniël kon de slaap helaas niet vatten, maar kon genieten van een mooie Hindi film.
Op Frankfürt begon het “Nederland gevoel” al een beetje te komen. We moesten weer op onze woorden letten, aangezien er veel Nederlanders om ons heen stonden. In India konden we ons nog wel eens negatief uitlaten over iemand in het Nederlands, heerlijk. Op de laatste vlucht werd ons een AD aangeboden, dus dit laatste uurtje zijn we lezend doorgekomen. Omdat de laatste vlucht geen toeristische was kwam onze bagage al erg snel van de band afgerold. Ik heb nog nooit zo snel mijn koffer mee kunnen nemen.
Op Schiphol werd het tijd om voor het eerst na 6,5 week afscheid te nemen van Daniël. Ik vind het echt knap hoe we samen deze 6,5 week hebben volbracht. Het is niet gemakkelijk om zo een lange tijd boven op elkaars lip te zitten. We hebben beide laten zien dat we in staat zijn om de grote zeeën te bevaren en de hoogste bergen te beklimmen. Daarom wil allereerst Daniël bedanken voor deze mooie tijd. Daarnaast wil ik Michel bedanken voor het bijhouden van ons fotoalbum. Tenslotte hoop ik dat onze verhalen leuk waren om te lezen en dat iedereen zich een beetje in onze situatie heeft kunnen inleven. Iedereen bedankt voor het lezen en hopelijk tot een volgende keer.
Wouter
Ma 18 April – Do 21 April 2005
Onze laatste maandag bij het bedrijf, het gaat de goede kant op. Alles begint nu in de laatste keer fase te komen. Laatste keer BRU (hele ranzige koffie verkeerd), laatste keer Indische lunch, laatste keer op kantoor, enzovoorts. In de avond zijn we nog even wat wezen eten in Fusion 9 met wat vrienden. Was weer erg gezellig en het werd weer een latertje. Dinsdag de echte laatste dag op kantoor, nog even 1 interview afgenomen en toen iedereen gedag gezegd. Iedereen was heel geinteresseerd in het verdere verloop en we hebben er weer een verzameling businesscards bij. Op naar huis waar we eerst weer even wat hebben gegeten hebben en toen nog even langs Azri gegaan. Daar begon het ook door te dringen dat we bijna weggingen. Daarna nog even naar Sparks gegaan, zat boven 10 Downing Street. Was wel aardig maar het was verre van druk. Later nog even gedag gaan zeggen naar onze vrienden in 10D maar er was er maar 1 dus zijn we maar naar huis gegaan.
Woensdag was een leuker daggie, eerst even uitgeslapen en naar Azri gegaan. In de avond goed wezen stappen in TOUCH. Het was Ladies Night dus dat is altijd goed natuurlijk. ;) Net ietsjes teveel gedronken maar het was een geslaagd avondje. Zelfs nog gedanst en mensen die me kennen weten dan dat ik ECHT iets teveel gedronken heb. ;) :)
Woensdag op donderdagnacht is gewoon de laatste nacht geweest in ons eigen lekkere bedje! In Hyderabad natuurlijk... Langzaam afscheid nemen van ons pretpaleisje en zelfs begonnen met de koffers in te pakken. Het gaat echt gebeuren, vannacht vliegen we weer terug en het komt eigenlijk precies op tijd. Nu zit ik nog even bij Azri dit weblog bij te werken en zometeen nog even het laatste geld uitgeven want aan Rps heb je in NL weinig natuurlijk. Vanavond rustig aan en naar B&C voor de laatste keer. Dit zit dicht bij het vliegveld dus we gaan in 1 keer door. 00:30 moeten we er zijn dus dat moet lukken. Zo eerst maar hier afscheid nemen en langzaam aan, op naar Nederland!
We vonden het beide ERG leuk dat er zoveel mensen op onze site hebben gekeken, ook al is het niet altijd snel bijgewerkt en gaat het af en toe helemaal nergens over. :) Het is altijd lastig om wat te typen wat de mensen een beetje kan boeien maar ik hoop dat het enigszins gelukt is.
Voor de laatste keer uit Hyderabad - India,
Daniël
Wo 13 April - Zo 17 April 2005
Inmiddels ruim 5 weken weg van huis, dus nog maar 1 week te gaan. Daniël zit even in een eetdipje, die ik een paar weken geleden al had. Ik vind het eten op dit moment wel weer redelijk te eten, hoewel het Nederlandse eten me toch beter smaakt. Daniël is het eten van rijst echt spuugzat, terwijl ik me daar juist aan vasthield tijdens mijn dip. Ik werd echt helemaal gek van alle kruiden die toegevoegd worden aan het eten. De kruiden zijn erg sterk en worden echt overal aan toegevoegd.
Nog steeds durven we de bal niet aan de kinderen te geven naast ons huis, omdat het een belediging voor de ouders zou kunnen zijn. Wel hebben we navraag gedaan bij een aantal vrienden en die zeggen dat het gewoon kan. Ik denk dat we aan het eind van deze bewolkte middag nog maar eens een poging gaan wagen.
Dinsdagavond weer een nieuw eettentje gevonden. Romas nam ons mee naar dit nabij gelegen tentje. De sfeer in het tentje was echt geweldig. Ik moest meteen aan Japan denken toen ik hier binnenkwam. Een openlucht restaurant met sfeervolle verlichting en veel beplanting.
Op woensdag hebben we lekker vrijgenomen. Het werd nu echt tijd dat we eens een Bollywood movie gingen bekijken. Bollywood is qua budget en omzet misschien niet de grootste filmindustrie van de wereld, maar wel degelijk qua aantal films per jaar. Voor Indiase jongeren is naar de film gaan ongeveer gelijk aan uitgaan voor Nederlandse jongeren. Voor de nieuwste Bollywood film betaal je in IMAX 60 rupee, dus net iets meer dan een euro. Als deze jongeren naar een disco zouden gaan hebben ze voor hetzelfde bedrag nog geeneens een biertje.
Uiteindelijk zijn we bij DHOOM belandt. Een leuke film over 4 motorrijders in Mumbai (Bombay), die het continu voorzien hadden op geldtransportwagens. Een rechercheur moest uiteindelijk deze 4 mannen ontmaskeren. De film was erg leuk en vooral erg apart. In elke film zie je hier veel dans en hoor je veel muziek. Daarom is het voor ons ook nog redelijk te volgen, aangezien de Hindu gesproken film geen engelse ondertiteling heeft. Ze grijpen elk moment aan om met elkaar te gaan dansen. Je ziet de rechercheur, de motorrijders en vele andere dansen waarnaar de film vervolgens weer verder gaat met het verhaal.
Donderdag was voor mij persoonlijk een van de zwaarste werkdagen. Ik kon mezelf niet goed oppeppen om iets van werk te verrichten. Te lui om aan het rapport te werken, te moe om documenten te lezen en geen zin om ook maar iets anders te doen. Daniël herkende zich daar wel in, dus hadden we besloten om deze dag vroeg naar huis te gaan. Alleen had onze mentor om half 5 nog iets voor ons ingepland wat erg belangrijk was voor onze opdracht. Oftewel, we konden niet weg.
Vrijdag hadden we lekker een dag vrij genomen om opnieuw te gaan genieten van een film. Dit keer hadden we behoefte om weer eens een amerikaanse film te zien. Uiteindelijk hebben we voor HITCH gekozen. Persoonlijk vond ik de film echt supergrappig. De film was wel erg amerikaans, maar er zaten echt superveel leuke scenes in. Nog voor dat we naar de film gingen heb ik eindelijk de bal aan het meisje gegeven. Ze keek me aan toen ik op het balkon stond en heb toen de bal naar haar toegegooid. Ze was er erg blij mij en rende meteen naar haar moeder toe. Die schreeuwde wat in Telegu naar boven wat ik uiteraard niet verstond. We weten inmiddels dat er veel temperament in de Telegu taal zit, dus het hoefde niet per definitie negatief geschreeuw te zijn. Later zagen we haar er nog mee spelen, dus we zijn allebei helemaal gelukkig.
Zaterdagmiddag zijn we naar Azri gegaan om weer even te emailen en Skypen met het thuisfront. Het is altijd leuk om te horen dat het in Nederland ook goed gaat met iedereen. S ‘avonds zijn we eindelijk naar TOUCH geweest. Iedereen had ons gezegd naar deze tent te gaan, want het zou nog beter zijn dan B&C. Het was inderdaad een supertentje met geweldige muziek. Eindelijk weer eens lekkere Las Palmas-achtige muziek. Na de vele stapverhalen die we de afgelopen weken vertelt hebben op dit weblog komt nu ineens de bioscoop veel in beeld. We hebben eigenlijk pas te laat ontdekt dat het erg leuk is om hier naar de film te gaan. Beide wilden we heel graag Million Dollar Baby zien, omdat deze uiteraard veel oscars heeft gekregen. Terwijl wij zondag deze boksfilm aan het kijken waren, werd in Nederland de straat waar ik woon (naast De Kuip) afgebroken. De mensen daar hoefden in elk geval geen kaartje te kopen om een bokswedstrijd te zien in tegenstelling tot ons. De film zat erg goed in elkaar en wist ons allebei erg diep te raken. Ik vind het echt een aanrader.
Wouter
in Hyderabad